De derde bevalling bevallingsverhaal

De derde bevalling,

het bevallingsverhaal

Tijdens mijn zwangerschap heb ik graag (positieve) bevallingsverhalen gelezen en video’s gekeken. Ik denk dat dit bijdraagt aan een positieve bevalling. En ik had mij voorgenomen ook een bevallingsverhaal te schrijven om anderen weer te inspireren.

Een week voor de uitgerekende datum werd ik wakker om naar het toilet te gaan en twijfelde of het eigenlijk geen vruchtwater was. De twijfel bleef nog een uurtje, het druppelde een beetje maar geen duidelijke splash. Er was geen wee of ook maar een krampje te bekennen. Maar ik kon ook niet meer slapen natuurlijk, ik keek uit naar deze bevalling en wilde niet meer wachten! Rond 5h hoopte ik wat krampjes te voelen en ben gaan douchen in de hoop dat het sterker werd, maar dat werd het niet, het leek zelfs af te zwakken. Rond 6:30 stonden de oudste twee kinderen aan ons familiebed, en had ik het gevoel dat er toch wat krampjes waren. Ik ben even blijven liggen terwijl man en kinderen het ontbijt klaarzetten.

Terwijl ik nog even in bed lig, lijkt het meer vorm te krijgen. De krampjes worden wat duidelijker en er lijkt ook regelmaat te zijn. Ik heb hoop dat het echt is begonnen en de kleine er binnen 48h is. Tijdens het ontbijt werd dit al sterker en verschoof er een lichte hoop naar deze dag. Om 9:00 begint onze thuisscholing planning (mocht je dit later lezen, het is april 2020, de Corona lente) en hebben we verteld dat de baby binnen 48h zou komen, vandaag dus geen rekenen maar live biologie les en helpen met het bevalbad op te zetten! Ik zat ondertussen op de skippybal omdat het toch heftiger werd, en ook de regelmaat ging weer iets verder omhoog!

De kindjes wilden graag bij de bevalling zijn, en dat vonden wij ook tof. Maar we hadden de bevalling in de nacht verwacht, en hadden gepland ze bij de uitdrijving er pas bij te halen. Nu zaten ze vol spanning te kijken! Daar werd ik heel erg zenuwachtig van… Toch maar gevraagd of ze naar de achterwacht konden. Ze hebben nog geholpen het bad op te zetten en daarna zijn ze opgehaald, dat vonden ze zelf ook prima, het was toch wel een beetje spannend. Toen was de vroedvrouw ook al gebeld want het zette opeens goed door.

Vanaf het moment dat de kinderen de deur uit waren ging het heel hard. De intensiteit werd direct hoger en ik wilde heel graag in bad, maar het was nog niet vol (net als bij de eerste twee bevallingen…). Ik had heel veel steun aan de visualisaties en de associaties. Van mijn eerste bevalling had ik de gedachte: “Deze wee komt nooit meer terug” (uit het boek duik in je weeën). Daarnaast had ik mij nu aangeleerd bij de weeën de gedachten te hebben “kom maar baby, vindt je weg” en “ik wil dat dit gebeurd, het is nodig voor de geboorte”. Beide gedachten hielpen om de weeën te accepteren. Ook hielp het mij heel erg om in mijzelf gekeerd te blijven en mij vol te kunnen concentreren.

In bad ben ik op mijn knieën gaan zitten, deze houding had ik ook bij de tweede bevalling en had ik gevisualiseerd voor deze bevalling. Samen met mijn man hingen we op de rand van het bad, ik vanuit het water, hij vanaf het droge. Het was heel rustig in huis, hij was rustig, ik was rustig en in mijn lijf gebeurde er heel veel. De weeën veranderden, ik had het gevoel dat de uitdrijving was begonnen, maar dat ging wel heel erg snel! Ik had pas een klein uur een beetje weeën. Kon dat wel? Ik voelde wat er gebeurde en voelde haartjes, heel veel zachte haren… Ze kwam er echt al aan!

Ik ben op mijn knieën blijven zitten en bleef vasthouden aan mijn visualisatie en de ondersteunende gedachten: “Mijn lijf kan dit, ik kan dit!” Het voelde als een mooie samenwerking tussen mijn geest, mijn lichaam en mijn baby. Het was in evenwicht en het kon gebeuren. Ik ben rustig adem blijven halen, en bij de uitademing gingen mijn gedachten naar het verder geboren worden van de baby, ik kon de natuur haar werk laten doen. In alle rust, zonder te persen is onze derde dochter geboren. Ja, zonder te persen. Mijn lichaam heeft het zelf gedaan en enige wat ik moest doen was blijven ademen, ontspannen en meewerken.

Daar was ze, in alle rust hebben we haar nog een halve minuut laten zwemmen (dat kan zolang ze nog niet boven is geweest). Toen ik haar boven haalde, huilde ze niet, ze leek nog niet te beseffen dat ze er al was. Ze ademde wel een beetje en bewoog haar armen, dit was even spannend, de vroedvrouw was wel gebeld, maar nog niet gearriveerd! We hebben haar even geschrobd en gekieteld toen kwam ze langzaam op gang. En niet lang daarna kwam ook de vroedvrouwbinnen. Mijn tweede bevalling had zij gemist omdat ze op vakantie was, en nu had ze de derde gemist omdat het te snel ging. We hebben het samen gedaan, en dat maakte het extra bijzonder!

Tijdpad

  • 3:00 dacht ik dat mijn vliezen waren gebroken
  • 7:30 ontbeten, er was nog niet veel aan de hand
  • 8:30 ze komt wel binnen 48h
  • 9:00 ik heb hoop dat ze vandaag nog komt
  • 9:15 Beun en de kindjes zetten het bad op
  • 10:00 het wordt duidelijk heftiger, ze gaat vandaag wel komen
  • 10:30 ik moet mij echt concentreren tijdens de weeën
  • 10:40 vroedvrouw gebeld dat ze kon komen (maar eerst haar boterham op kon eten)
  • 10:45 kindjes zijn opgehaald
  • 10:50 in bad
  • 11:11 Onze derde dochter is geboren!
  • 11:20 placenta is los en ik ga uit het bad.

Als je vragen hebt aan de hand van dit blog hoor ik het graag, ik hoop je op weg te kunnen helpen naar een mooie bevalling!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *